تداخلات دارویی :

در بیمارانی که داروی Biguanides مصرف می کنند ، تغییرات حاد در عملکرد کلیه بعد از تزریق ماده حاجب يددار ممكن است اسيدوز لاكتيك را تسريع كند  . بیگوانيدها 48 ساعت قبل  از آزمون قطع شده و تا 48 ساعت بعد از اقدام مورد پرهيز باشد (به بروشور بيگوانيدها بنگريد ) .بیماران مصرف کننده بتابلوکر ممكن است  نسبت به دوزهاي معمول اپی نفرین در درمان واکنش های آلرژیک ، کمتر جواب دهند.به دلیل خطر واكنش هاي ازدياد حساسيتي، مواد کنتراست یددار بایستی در بیماران مصرف کننده بتابلوکرها با احتیاط مصرف شود.

 اینترلوکین ها با شیوع افزايش يافته  واکنش های ازدياد حساسیتی تاخیری بدنبال تزریق ماده حاجب يددار همراه بوده اند . این واکنش ها شامل تب ، لرز ، تهوع ، استفراغ ، خارش ، راش ، اسهال ، افت فشار خون ، ادم و الیگوری می باشند. بروز این علایم در مدت چندین ساعت و حتی تا چندین ماه بعد از آخرین دز اینترلوکین 2 گزارش شده است .

مسمومیت کلیوی در چندین بیمارمبتلا به اختلال کبد که ماده كنتراست خوراكي كوله سيستوگرافیک وبه دنبال آن مواد كنتراست داخل عروقي دريافت كرده اند دیده شده است . بنابر این تجویز هرگونه ماده حاجب داخل عروق باید در بیمارانی که به تازگی   ماده کنتراست کله سیستوگرافی دریافت کرده اند ، به تاخیر افتد.

تداخلات تست آزمایشگاهی/ دارویی:

نتایج بررسی های برداشت ید رادیواکتیو  و ید متصل به پروتئین که به تخمین ید بستگی دارد بمدت حداقل 16 روز متعاقب تجویز ماده کنتراست یددار عملکرد تیرویید را درست منعکس نخواهد کرد.معهذا تست های عملکرد تیروئیدکه به میزان تخمین ید بستگی ندارد ، بطور مثال میزان سنجش T3 resin uptake  و تیروکسین ( T4 ) کل یا آزاد تحت تاثیر قرار نمی گیرد.

یافته های تست آزمایشگاهی :

سنجش آزمایشگاهی پارامترهای انعقاد ، فیبرینولیز و سیستم کمپلمان:

اثر ایوپروماید بر روی فاکتورهای انعقادی  در ارزیابی های invitro   با دز تجویز شده افزایش می یابد. انعقاد، فیبرینولیز و فعال شدن کمپلمان با پلاسمای  انسانی سیتراته استاندارد ارزیابی می شود:

 زمان ترومبین ، زمان کواگولاز ترومبین ، زمان کلسیم ترومبوپلاستین ،زمان ترومبوپلاستین نسبی PTT ، پلاسمینوژن، ترومبین ، آلفا 2  آنتی پلاسمین وفعالیت فاکتور XIIa  

مهار ترومبین تقریبا کامل است . اطلاعات مربوط به برگشت پذیری در دسترس نیست . زمان ترومبین از حدود 20 ثانیه در غلظت آیوپروماید   10mgI/mlتا 100 ثانیه در غلظت آیوپروماید    70mgI/ml افزایش می یابد. PTT از تقریبا 50 ثانیه در غلظت آیوپروماید   10mgI/ml تا 100 ثانیه در غلظت آیوپروماید    70mgI/ml افزایش  یافت . افزایش های مشابه برای زمان کواگولاز ترومبین  یادداشت شده است . اثرات کمتر روی زمان کلسیم ترومبوپلاستین گزارش شده است .  زمان انعقاد از 5/13 تا 23 ثانیه در بالاترین غلظت ایوپروماید با مقدار mgI/ml 70 افزایش یافت.محصولات شکافت فاکتورHageman  در حدود 20% در طی محدوده غلظت  cc70-10 آیوپروماید کاهش یافت. پلاسمینوژن نسبتاً پایدار بود . هیچگونه شواهدی از فعال شدن  فیبرینولیز وجود نداشت . مسیر آلترناتیو کمپلمان فعال شده بود . فاکتور تبدیل B  به روش وابسته به دز افزایش یافت. مدت زمان این اثرات مطالعه نشد.

در مطالعات آزمایشگاهی که بصورت invitro با خون انسانی نشان داده شده است که آیوپروماید یک اثر جزئی روی پارامترهای انعقادو فیبرینولیز داردکه شبیه آثار ایوهگزول بوده است.اندازه گیری مقدارPTT  و زمان ترومبوپلاستین کلسیم  نشان داد که اثر ضد انعقادی ایوپروماید برجسته تر از ایوهگزول بود.آیوپروماید همچنین فعالیت ترومبین را مختصری بیشتر از آیوهگزول مهار می کند هیچگونه ساخته شدن فاکتور XII مشاهده نشد. همچنین مسیرآلترناتیوکمپلمان می توانست فعال شود.

سرطان زایی ، جهش زایی ، اختلال باروری :

مطالعات طولانی مدت بر روی حیوانات با داروی حاجب آیوپروماید بمنظور ارزیابی پتانسیل سرطان زایی و اثر روی باروری انجام نشده است. آیوپروماید در یک سری مطالعات که شامل تست Ames ، (یک آنالیزin vitro لنفوسیت های انسانی بمنظور مطالعه انحراف کروموزومی، یک سنجش invivoمیکرو-نوکلئوس در موش) می باشدودر یک ارزیابی in-vivo کشنده غالب موش ، مسمومیت ژنی نداشته است .

بارداری : اثرات تراتوژنی : گروه بارداری -  B

آزمایشات تولیدمثل انجام شده با آیوپروماید در موشها و خرگوش ها با دزهای های kg  gI/ 7/3  ( 2 /2 برابر دز حداکثر توصیه  شده برای انسان 50 کیلو گرمی یا 7/ برابر دز انسانی متعاقب تصحیح داده ها بر اساس تخمین سطح بدن) هیچ شاهدی از ضرر مستقیم روی جنین را نشان نداده است. مرگ جنین در خرگوش هایی که kg  gI/ 7/3  دریافت کرده اند دیده شده است اما این ثانویه به مسمومیت  مادری تلقی شده است. مطالعات کنترلی بر روی زنان باردار انجام نشده است. چون آزمایشات تولید مثل بر روی حیوانات همیشه نمی تواند پاسخ انسانی را پیشگویی نماید، این دارودر طی حاملگی باید زمانی بکار رود که بطور واضح لازم باشد.

مادران شیرده :

معلوم نیست که التراویست تزریقی به داخل شیر انسان ترشح شود. معهذا بسیاری از  مواد کنتراست تزریقی بصورت تغییر نیافته در شیر انسان ترشح می شود. هرچند ثابت نشده است که واکنش های ناخواسته جدی در شیرمادر خواران اتفاق افتد،و لی احتیاط فراوان موقع تزریق ماده حاجب داخل عروق به مادران شیرده ، بدلیل واکنش بالقوه ناخواسته باید اعمال شده و قطع موقتی شیردهی باید در نظر گرفته شود.

استفاده در اطفال :

ایمنی و کارآیی تزریق التراویست در کودکان بالای 2 سال تایید شده است . استفاده از التراویست در این گروه سنی بر اساس ارائه  مدارک مناسب و آزمونهای کنترلی خوب در بزرگسالان و اطلاعات ایمنی اضافی گرفته شده از مقالات و دیگر گزارشات در کل بتعداد 274  کودک بیمار به اثبات رسیده است . از این تعداد 131 نفر بچه( 12-2 ساله) ، 57 نفر جوان و 86 نفر بچه در سنین گزارش نشده بودند . 148 نفر دختر بچه ، 94 پسر بوده و 32 نفر از آنها جنسیت گزارش نشده داشته اند. توزیع نژادی آنها 93 نفر قفقازی(9/33 %)، 1 نفر سیاه پوست(4/%) ، 6 نفر آسیایی (2/2%) و 174 نفر نامعلوم (5/63%) بود.  این بیماران درآنژیوگرافی داخل شریان کرونری (60 نفر) ، داخل وریدی برای CECT (87 نفر) و اوروگرافی ترشحی (99 نفر ) و 28 نفر برای پروسیجرهای دیگرارزیابی شده بودند.در این بیماران ماده حاجب با غلظت mgI/ml 300 جهت تزریق وریدی برای پروسیجرهای CECT و اوروگرافی ترشحی بکار رفت . غلظت mgI/ml 370 برای تزریق داخل شریان ، داخل قلبی برای ارزیابی رادیوگرافیک حفره های قلبی و عروق اصلی آن تجویز شد.اکثر اطفال حجم اولیه mg/kg 2-1 دریافت کردند. دز مطلوب التراویست ثابت نشده است زیرا حجم تزریق ، غلظت و سرعت تزریق بررسی نشده بود. نسبت حجم تزریق با  اندازه بستر عروقی هدف فراهم نشده است.نیاز بالقوه به تنظیم دز بر اساس عملکرد نارس کلیوی تهیه نشده است.

واکنش های ناخواسته :

بمنظور مطالعات آماری (جمعیت شناسی) بخش  آزمون کلینیکی را مطالعه کنید. جدول زیر در مورد شیوع واکنش ها برکارآزمایی های بالینی کنترل شده ای مبتنی است که در آن التراویست تزریقی با مواد کنتراست غیر یونی (آیوهگزول ، آیوپامیدول ، آیوورسول) در 1367 بیمار مقایسه شده است. این فهرست شامل همه واکنش های جانبی صرف نظر از تناسب آنهاست. لیست واکنش های ناخواسته بر اساس تقسیم بندی دستگاههای بدن بوده و به ترتیب کاهش وقوع از میزان 5/0 % بالاتر برای گروه آیوپروماید می باشد.

یک یا چند واکنش های ناخواسته در 32% افراد (229 نفر از 708 نفر) در طی آزمون های کلینیکی ، همزمان با تجویز التراویست و  یا در طول مدت زمان مشخص پیگیری ( 72-24 ساعت بعد از تزریق ) گزارش شده است . شیوع و نوع واکنشهای ناخواسته التراویست مشابه مواد حاجب دیگر مطالعه شده (ایوهگزول ، ایوپروماید و ایورسل) می باشد. همچنین مانند دیگر مواد حاجب ، تزریق التراویست اغلب با احساساتی از قبیل احساس گرم شدن  و احساس درد همراه بوده است . میزان بروز آن شبیه مواد حاجب دیگر غیر یونی است.

 واکنشهای جدی تهدید کننده حیات و یا کشنده با تجویز ماده حاجب یددار (شامل تزریق التراویست ) همراه بوده است . در طی آزمونهای کلینیکی به تعداد 7 مورد از 708 بیمار  دریافت کننده  التراویست و به تعداد 4 مورد از659  بیمار تجویز شده مواد حاجب دیگر ، طی 5 روز یا بعد از تجویز دارو فوت کردند. همچنین به میزان 8 نفر  از708 بیماران تجویز شده التراویست و به تعداد 4  نفر از659 بیماران تجویز شده مواد حاجب دیگر ، واکنشهای ناخواسته جدی داشتند. بندرت مرگ در نتیجه آنافیلاکسی  و ترومبوز در پایش های بعد از فروش گزارش شده است.واکنشهای ناخواسته ذیل درمساوی یا کمتر 5/0 %  افراد در حین تزریق التراویست مشاهده شده است:

بدن :  شکم درد ،ضعف ،لرز ، خشکی دهان ، ادم صورت ، تب ، ناخوشی ، گردن درد

 قلبی عروقی : بلوک (کامل) AV ، برادی کاردی ، ترومبوز کرونری ، هیپوکسی ،اختلال عروق محیطی، هیپرتانسیون ریوی ، افزایش تعریق ، سنکوپ، آنومالی عروق، اکستراسیستول بطنی(PVC)

گوارش : یبوست ، اسهال ، سوء هاضمه ، افزایش ترشح بزاق ،  گلودرد

واکنش های محل تزریق : ادم ، قرمزی پوست ، راش(بثورات جلدی)

 متابولیک: تشنگی بیش از حد

عضلانی اسکلتی : درد مفاصل ، درد میاستنی

سیستم عصبی: بی قراری، اضطراب ، تشنج ، افسردگی،بی ثباتی هیجانی، افزایش تونیسیته عضلانی، افزایش حس، ناهماهنگی ، بیخوابی ، نوروپاتی ، اختلال کلامی ، لرزش

سیستم تنفس : وقفه تنفسی ، آسم ، سرفه های زیاد، التهاب حلق ، اختلال تنفسی( نامشخص)

پوست و ضمائم : خارش ،  راش(بثورات جلدی)

حس های ویژه : نقص میدان دید.

ادراری تناسلی : قاعدگی دردناک ، درد کلیه

واکنش های ناخواسته اضافی در پایش های بعد ازفروش وگزارشات دیگردر استفاده از التراویست دیده شده است،که شامل واکنشهای ازدیاد حساسیتی آشکار ، نارسایی احتقانی قلبی ، فیبریلاسیون بطنی، تاکی کاردی ، جمع شدن خون در پریکارد ، عدم تکلم ، فلج زبان، اختلال حافظه( فراموشی) ، هیپوتونی ، گشاد شدن مردمک ها ، اختلال در سیستم اشک ، ادرار خونی، نارسایی کلیوی ، اختلال در رنگ پوست می باشد.

اطفال : به منظور مطالعه دموگرافیک  قسمت طرز استفاده کودکان  را ببینید.

تمام مشخصه ها اعم از  کیفیت و شدت واکنش های ناخواسته به ماده حاجب در کودکان شبیه بزرگسالان بوده که در پایشهای بعد از فروش گزارش شده است . واکنش های ناخواسته اضافی گزارش شده در کودکان در این  پایش ها شامل خون دماغ شدن ، ادم عروق ، میگرن ، اختلال مفصلی ( جمع شدن مایع) ،کرامپ عضلانی ، اختلال غشاء مخاطی ، (تورم مخاطی) ، التهاب ملتحمه چشم ،هیپوکسی، بثورات ثابت پوستی ، سرگیجه ، دیابت بی مزه ، و ادم مغزی می باشد.

تجویز بیش از حد دارو : اثرات ناخواسته ناشی از تجویز بیش از حدتهدید کننده حیات بوده و اکثراً روی سیستم قلبی عروقی و ریوی اثر می گذارند.درمان یک دز بیش از حد حمایت از عملکردهای حیاتی وشروع مناسب درمان علامتی است . التراویست تزریقی بطور قابل اغماض با پروتئین سرم و پلاسما باند شده و بنابراین می تواند دیالیز گردد.

میزان دز التراویست و تجویز آن :

عمومی : به منظور تعیین مقدار دز اطفال قسمت آخر این بخش را مطالعه نمایید.

ترکیب حجم و غلظت التراویست برای استفاده  باید به دقت و بطور فردی بر اساس فاکتورهایی نظیر:سن،وزن بیمار،اندازه رگ و سرعت جریان خون در رگ مورد محاسبه قرار گیرد.

تنظیم اختصاصی دز بر اساس سن ، جنس ، وزن و عملکرد کلیه برای داروی التراویست مورد مطالعه قرار نگرفته است .شبیه سایر مواد کنتراست یددار دز کمتر ممکن است  ریسک کمتری داشته باشد. اثر داروی التراویست به میزان کمتر از دز پیشنهادی معمولی مورد مطالعه قرار نگرفته است. فاکتورهای دیگر مثل پاتولوژی مورد انتظار ، درجه و مقدار اپاسیفیکاسیون لازم ، ساختمان (ها)یا ناحیه مورد آزمون، پروسه های بیماری مبتلا کننده بیمار و تجهیزات و تکنیک های مورد استفاده باید مد نظر قرار گیرد.ماکزیمم دز کل پیشنهادی برای مواد یونی در بزرگسالان 86 گرم است. اگر در طول تزریق واکنش ناخواسته اتفاق افتاد ، تزریق بلافاصله باید متوقف گردد. رابطه ایمنی ، اثر با فاکتورهای دیگر از قبیل دز ، غلظت و پروسیجر هنوز ثابت نشده است. (به فارماکولوژی بالینی –فارماکوکنتیک ها وکاربرد اطفال بنگرید). قبل از تجویز ماده حاجب کنتراست یددار، بیماران باید به اندازه کافی هیدراته باشند.

پروسیجرهای داخل شریانی :

آرتریوگرافی مغزی : التراویست تزریقی mgI/ml 300 بمنظور تزریق داخل شریانی و ارزیابی کنتراست رادیوگرافیک ضایعات شریانی مغزی  اندیکاسیون دارد. حجم فردی معمولی برای مشاهده شریان های کاروتید به میزان 12-3سی سی و برای شریانهای مهره ای  12-4 سی سی است . تزریق قوس آئورت بمنظور بررسی و مطالعه چهار شریان مغزی بطور همزمان به تزریق التراویست بمیزان cc 50-20 نیاز دارد . مجموع دز تجویزی برای این پروسیجر نباید از cc150 تجاوزنماید.

آرتریوگرافی کرونری  و ونتریکولوگرافی چپ:

التراویست mgI/ml 370 بمنظور تزریق داخل شریانی برای بررسی کنتراست رادیوگرافیک  عروق کرونری و بطن چپ قلب اندیکاسیون دارد. سرعت تزریق تقریباً باید مساوی سرعت جریان خون داخل رگ باشد.حجم تزریق فردی برای مشاهده عروق کرونری و بطن چپ  به قرار ذیل است: کرونری چپcc 14-3 ، کرونری راستcc 14-3 ، بطن چپ cc60-30 . مجموع دز برای این پروسیجر نباید ازcc 225  تجاوز کند. هنگام تزریق حجم زیاد ماده حاجب به بطن چپ و آئورتوگرافی ، پیشنهاد می شود که بین تزریقات بمنظور جایگزینی  و رفع اختلالات همودینامیکی ، فاصله گذاشته شود.

پیش نیازهای اجباری برای پروسیجر شامل پرسنل خبره ، دستگاه مانیتور ECG و وسایل کافی برای احیا وکاردیوورشن فوری است . الکتروکاردیوگرام  و علایم حیاتی بیمار بصورت روتین در حین انجام کار مورد باید پایش شود.

آئورتوگرافی و آنژیوگرافی احشایی :

التراویست mgI/ml 370 بمنظور تزریق داخل شریانی در بررسی کنتراست  رادیوگرافیک آئورت و شاخه های شریانی احشایی بزرگ اندیکاسیون دارد. حجم و سرعت تزریق کنتراست باید متناسب با جریان خون در رگ مورد مطالعه و همچنین مطابق با مشخصه های پاتولوژیکی و عروقی رگ های مورد مطالعه باشد. مجموع دز دارو برای این پروسیجر نباید از  cc225  بیشتر باشد.

آرتریوگرافی محیطی :

التراویست mgI/ml 300 بمنظور تزریق داخل شریانی برای ارزیابی کنتراست  رادیوگرافیک عروق محیطی اندیکاسیون دارد .سرعت تزریق تقریباً باید مساوی با جریان خون رگ مورد مطالعه باشد. حجم تزریق بمنظور مشاهده شریانهای محیطی مختلف به قرار ذیل است :

شریان فمورال یا ساب کلاوینcc 40-5 ، محل دوشاخه شدن آئورت برای بررسی run off دیستال cc  50-25 ، مجموع دز دارو برای این پروسیجر نباید از  cc250  بیشتر باشد. رگ بایدمورد نظر هنگام تزریق  پالس داشته باشد.

 آنژیوگرافی تفریق رقمی داخل شریانی  (IA-DSA)

التراویست mgI/ml 150 بمنظور تزریق داخل شریانی در IA-DSA  اندیکاسیون دارد.حجم و سرعت تزریق ماده کنتراست متفاوت است و بستگی به محل تزریق و ناحیه مورد آزمون متغیر است . حجم تزریق پیشنهادی بقرار ذیل است :

میزان تزریق تقریباً مساوی با سرعت جریان رگ مورد مطالعه باید باشد. شریان کاروتیدcc 10-6 ، شریان مهره ایcc 8-4 ، آئورتcc 50-20 ، شاخه های اصلی آئورت شکمیcc 20-2 . مجموع دز دارو برای این پروسیجر نباید از  cc250  بیشتر باشد.

پروسیجرهای داخل وریدی :

اوروگرافی ترشحی  : التراویست mgI/ml 300  بصورت تزریق داخل وریدی بصورت روتین برای اوروگرافی ترشحی تعیین شده است . حجم ماده کنتراست داده شده تقریباً به اندازه mg 300  برای هر کیلو وزن مناسب برای افراد بالغ با عملکرد کلیه نرمال ، توصیه شده است . مجموع دز دارو برای این پروسیجر نباید از  cc100  تجاوز کند.

ونوگرافی محیطی : التراویست mgI/ml 240 بصورت تزریق داخل وریدی برای ارزیابی کنتراست رادیولوژیکی وریدهای محیطی تعیین شده است.کمترین حجم تزریق لازم برای تشخیص رضایتمندانه ساختار مورد آزمون باید مورد استفاده قرار گیرد. مجموع دز دارو برای این پروسیجر نباید از  cc250  تجاوز کند.

CECT : تجویز داخل وریدی التراویست mgI/ml 300 ، بمنظور افزایش کنتراست جهت ارزیابی ضایعات نئوپلاستیک و غیر نئوپلاستیک سر و تنه (داخل قفسه سینه ، داخل شکمی ، نواحی پشت صفاقی ) تعیین شده است.

CECT   سر : میزان دز معمول التراویست mgI/ml  300  برای این پروسیجر، cc 200-50 است . اسکن می تواند بلافاصله بعد از اتمام تزریق داخل وریدی انجام شود. میزان دز دارو برای این پروسیجر نباید از  cc200  تجاوز کند.

CECT   تنه  : التراویست mgI/ml 300 بصورت تزریق وریدی بطور بولوس یا تزریق سریع و یا بصورت ترکیبی از هردو تجویز می شود. دز معمول بصورت بولوسcc 200-50   و برای انفوزیون cc  200-100 است .حداکثر دز برای این اقدام معمولا نباید از ml 200 تجاوز کند.

مقدار دز برای اطفال : بمنظور مطالعه آماری، بخش استفاده اطفال مطالعه شود. دز پیشنهادی در کودکان بالای 2 سال برای ارزیابی ذیل به این صورت می باشد:

حفرات قلبی و شریانهای مربوطه : التراویست mgI/ml 370 بمیزانcc 2-1 برای هر کیلوگرم وزن است . ماکزیمم دز التراویست نباید از 4 میلی گرم برای هرکیلوگرم وزن بیشتر باشد.

CECT و اوروگرافی ترشحی : التراویست mgI/ml 300  بمیزان ml/kg2-1 میباشد. ماکزیمم دز نباید از ml/kg3 بیشتر باشد. ارتباط  ایمنی و کارایی با  دزها ، غلظت و پروسیجرهای دیگر فراهم نشده است. (به فارماکولوژی بالینی –فارماکوکنتیک ها وکاربرد اطفال بنگرید)ماکزیمم دز مجموع ید در جمعیت کودکان هنوز بیان نشده است.

نقل وانتقال دارو : همانند سایر مواد حاجب ، بدلیل پتانسیل  ناسازگاری شیمیایی التراویست تزریقی  نباید با سایر داروهای تزریقی مخلوط شده یا در راههای تجویزی داخل وریدی حاوی داروها، محلول ها یا ترکیبات تغذیه ای تام تجویزگردد. تکنیک استریل باید در تمام تزریقات عروقی که شامل مواد کنتراست باشد رعایت شود. مواد کنتراست یددار تجویز شده به صورت داخل عروقی بایستی در زمان تزریق دمایی مساوی دمای بدن ویا نزدیک به آن داشته باشند.اگر از لوازم چند بار مصرف استفاده شود ، مراقبتهای وسواس آمیز به منظور رفع پیشگیری ازآلودگی و عوامل پاک کننده لازم است . کشیدن ماده حاجب  از ظروفشان باید تماما تحت شرایط استریل تنهابا استفاده از سرنگ ها و وسایل انتقالی استریل انجام شود.مواد حاجب منتقل شده به سایر سیستم های حمل باید بلافاصله مورد استفاده قرار گیرد .

محصولات دارویی غیرخوراکی باید با دید مستقیم بمنظور بررسی رسوبات و تغییر رنگ آن قبل از تجویز  بازرسی شوند و اگر رسوبات وتغییر رنگ قابل توجه وجود داشت ، نباید استفاده گردد.التراویست محلول آبکی استریل شفاف ، بی رنگ تا مختصری  زرد ، بی بو و غیر تب زااست که  در چهار نوع دردسترس است.

 نحوه انبارکردن آن:

این ماده باید در دمای 25 درجه (77 درجه فارنهایت)نگهداری شده،دمای مجاز قابل نگهداری برای التراویست در حدود 15-30 درجه(59-86 درجه فارنهایت)بوده وباید به دور از تابش نور نگهداری شود.

منبع:  www.Drugs.com